Time to Change Again

ก่อนอื่น ข่าวสั้นทันโลก: เราได้รับ offer จาก graduate program ของ University of New Mexico ที่ Albuquerque (อ่านว่า AL-buh-kur-kee) วันที่ 1-2 เมษายนนี้ก็จะได้ไปชม Open House ก่อนที่จะตอบรับเขาแต่เราว่าก็คงเลือกที่นี่แน่นอนแล้วแหละ พอดีที่นี่เป็นที่ตั้งของ Center for Quantum Information and Control ซึ่งแบ่งหน้าที่งานทฤษฎีให้ UNM และทดลองให้ University of Arizona คนที่ทำวิจัยควอนตัมที่นี่ทั้งหมดก็เลยเป็นนักทฤษฎีซึ่งมีชื่อเสียงพอสมควร เราเปิดหาที่สมัครจาก Quantiki แล้วพบว่าในอเมริกาไม่ค่อยมีที่ดังๆที่ทำทฤษฎีข้อมูลเชิงควอนตัมแบบเต็มๆยกเว้น Caltech และ MIT ตรงข้ามกับสาขาวิจัยที่มีประวัติยาวนานแล้วอย่าง high energy physics, condensed matter physics หรือ atomic and molecular optics ซึ่งมีแทบจะทุกมหาวิทยาลัย UNM นี่ดีเหมือน Caltech ตรงที่มีกลุ่ม “ฟิสิกส์ของข้อมูล” ด้วยซึ่งเรามีความชอบพอแบบลับๆอยู่

ไปๆมาๆก็เลยได้ยื่นสมัครมหาวิทยาลัยเพียงแค่สามที่: ที่ที่กำลังเรียนอยู่ (UO), ที่ที่รู้อยู่แล้วว่าเข้าไม่ได้ (Caltech), และ UNM ด้วยคะแนน GRE คณิตศาสตร์ 800/800 ภาษา 550/800 เขียน 3/6 และฟิสิกส์ 700/990 ทุกอย่างยกเว้นฟิสิกส์ไม่ได้เตรียมตัว ส่วนฟิสิกส์นั้นอ่านแต่อ่านนอกเรื่องก็เลยเน่าไป นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้รู้ว่าไม่ต้องเอาใจใส่ GRE มากก็ยังอาจจะมีที่เรียนต่อได้ (เป็น anecdote เฉยๆนะ)

ขณะนี้เรามีโพสท์ที่ยังอยู่ในแบบร่างไม่น้อยเลยทีเดียวเพราะช่วงนี้มีความพยายามว่าจะเขียนให้มันโฟกัสอยู่ที่เรื่องเดียว ธีมเดียว และไม่สั้นแบบประโยคเดียวจบ (แถมต้องหารูปประดับโพสท์) นอกจากนี้ยังเขียนภาษาไทยและอยากจะให้คนอ่านอ่านรู้เรื่องหมายความว่าต้องปูพื้นฐานในเรื่องที่จำเป็นต้องรู้ในการอ่านโพสท์ก่อนหรือไม่ก็ลิงค์ไปวิกิพีเดีย แต่ทั้งหมดนี้มันเป็นสิ่งที่ตกทอดมาจากสมัยที่อยู่อังกฤษซึ่งมีเวลาว่างเยอะมากมาก ในอนาคตเราไม่คิดว่าจะมีเวลามานั่งบรรจงแต่งเรียงความลงบล็อกแน่ จึงถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลงรูปแบบการเขียนอีกแล้วด้วยความต้องการที่ว่าจะให้บล็อกนี้เป็นสื่อกลางในการเล่าเรื่องต่อๆไปแม้ว่าจะมีเวลาว่างมากหรือน้อยก็ตาม แล้วก็ควรจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษจะได้พัฒนาศิลปะการสื่อสารและสนทนาของตัวเองในภาษาอังกฤษ โพสท์ประโยคเดียวเหมือนเรื่อง “คุณกอน” ก็สามารถทำให้รู้จัก “ตัวเรา” ได้มากขึ้น คือเราไม่ได้คิดถึง “การสื่อถึงความเป็นตัวของตัวเอง” หรืออะไรแบบนั้นแต่คิดถึง “ตัวเรา” ว่าเป็น process ที่เปลี่ยนแปลงไปตามเวลามากกว่าและมันก็น่าสนุกที่จะติดตามดูมันไปเรื่อยๆโดยไม่ต้องคิดอะไร

Advertisements

About Ninnat Dangniam

นักเรียน, นักเขียน, นักวาด
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Time to Change Again

  1. ปึง says:

    GRE verbal 550 นี่แสดงว่าการไปอยู่ต่างประเทศจะช่วยทำให้คะแนนตรงนี้ดีขึ้นรึเปล่า ตอนเราสอบได้แค่ 400 เอง และมันมาจากการเดามากกว่า 80% เลยไม่รู้ว่าคนที่ได้เยอะนี่เค้าทำกันยังไง

    • Ninnat Dangniam says:

      เราก็เดาตรงคำศัพท์นะ (ไม่เดา reading) ส่วนตัวคิดว่าโชคช่วยถึงจะเดาอย่างมีหลักการ (มั่วหลักการขึ้นมาเองเพื่อจะได้ไม่เสียเวลาลังเล) การอยู่ต่างประเทศไม่น่าจะช่วยมากเพราะฝรั่งก็บ่นเหมือนกันว่าคำศัพท์เป็นประเภททั้งชีวิตเห็นครั้งเดียว

      • ปึง says:

        อ้อ ลืมไปว่ามีส่วน reading รู้สึกว่าเราพอทำ reading ได้บ้าง แค่คำศัพท์นี่มั่วมาก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s