Algorithm for the Peace of Mind

ข้อสังเกตเล็กๆน้อยๆจากตัวเองในปัจจุบัน คงฟังดูไม่ต่อเนื่องลื่นไหลเพราะมาเป็นข้อๆ

ทำการทดลองอยู่เสมอ คอยสังเกตสิ่งที่เราทำว่ามันได้ผลอย่างไร คือติดตามผลของการกระทำ ไม่ได้ชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปเรื่อยๆ ก็มีขั้นตอนที่พูดง่ายๆก็เหมือนในกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ที่มีสมมติฐาน… อะไรนั่นแหละ

ทำเพื่อจะทำ ทำอะไรๆโดยตระหนักว่ามันเป็นสิ่งที่เราทำโดยสมัครใจ ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นต้องทำ ทำโดยยอมรับก่อนแล้วว่าจะทำ ตรงนี้ถึงไม่มีกิเลสก็น่าจะทำอะไรๆ เช่น กินข้าว ได้

ทำทีละอย่าง ในแบบหยาบๆก็คือทำทีละอย่างนั่นแหละ ในแบบละเอียดที่ควรทำมากกว่า ก็คือข้อสังเกตที่ว่า เมื่อสมาธิและสติยังไม่มากพอ การจะตรวจตราการกระทำทุกอย่างจะยากและพอทำไม่ได้ก็อาจจะทำให้หัวเสียเปล่าๆ ก็สังเกตทีละอย่าง เช่น พอเกา ก็ให้จิตไปจับอยู่ตรงที่เกา มันก็จะรู้เองว่าไม่ต้องเกา ไม่ต้องไปยินดียินร้ายกับทุกเรื่องที่มี potential ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย ถ้ามีสติมากขึ้นอาจจะรู้สึกทั่วทั้งร่างได้

แต่ก็ควรจะดำรงสติแบบไม่ปล่อยเลยตามเลยอยู่ดี (ฝึกอย่างเป็นทางการ เช่น อยู่กับลมหายใจ) แต่ถ้ามีสติเฉพาะเวลาที่ตั้งใจทำจริงๆเช่น ตามลมหายใจ แล้วเวลาอื่นไม่มีสติเลยก็ไม่มีความหมาย (เช่นไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำอยู่) แต่จริงๆ อาจจะช่วยได้นิดหน่อยก็ได้ เพราะส่วนตัวแล้วบางทีความสงบจะตามมาหลังจากตามลมหายใจเสร็จ ที่จริงตามลมหายใจก็เป็น special case ของตามอย่างอื่น แต่มักจะทำในสิ่งแวดล้อมที่สงบมากกว่า สรุปก็คือขอความช่วยเหลือจากภายนอกบ้าง

การฝึกมีหลักการง่ายๆก็คือให้ตามสิ่งที่ทำอย่างละเอียดที่สุด ถ้าเป็นอานาปานสติก็คือว่าลมหายใจวิ่งอยู่ตรงไหน ถ้าเดินจงกรมก็คือเท้าอยู่ไนท่าไหนแล้ว ถ้าขาดก็จะรู้

ก็พยายามอย่าหลงติดในความสงบอีก

อ่านหนังสือช่วยได้ในบางกรณี แต่เป็นกรณีส่วนน้อยคือ เช่น การที่เราอ่านนิทานเซน คือการอ่านสิ่งที่รู้อยู่แล้ว สิ่งที่ไม่ต้องตีความ อ่านเพื่อเตือนเฉยๆ ถ้าอ่านโดยที่ไม่รู้มาก่อน พยายามหาสาระจากหนังสือ จะถูกชวนให้คิด และจะไปหลงติดอยู่ในความคิดได้ การอ่านสองแบบนี้ต้องแบ่งแยกกัน จากการคุยกับแม่ การอ่านเพื่อเตือนในสิ่งที่รู้แล้วเฉยๆ น่าจะให้ผลที่น่าเชื่อถือกว่า เคยเห็นเรื่องหนังสือเซนที่ดีมากอ่านแล้วรู้สึกเหมือนบรรลุธรรม แต่การบรรลุธรรมมันก็มาจากการอ่านไม่ได้ เหมือนกับการวิ่งไปเห็นสิ่งสวยงามจากกระจกใสเลยไปไม่ถึงสิ่งนั้นจริงๆ

การมาเขียนบล็อกก็ลดสมรรถภาพในการดำรงสติชั่วคราว อ้าว

รู้ว่าอนาคตทำนายไม่ได้ เราสามารถหาโอกาสแห่งความสงบสุขได้เสมอ

Advertisements

About Ninnat Dangniam

นักเรียน, นักเขียน, นักวาด
This entry was posted in Dhamma. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s